dáág 2014, welkom 2015; het jaar van de voltooiing.

Ava

Mijn laatste Blog van 2014, in vele opzichten een bewogen jaar!

Een jaar waarin ik mijn geboorteakte en voornaam kon laten wijzigen en door de overheid erkend werd als vrouw. Dit was eindelijk mogelijk door een wetswijziging, ook wel bekend als de ‘Transgenderwet’. Dit gebeurde onder het toeziend oog van de massaal toegestroomde pers in mijn geboorteplaats Amsterdam.

Een jaar waarin ik eindelijk kon starten met de ‘sociale transitie’ zoals dat heet volgens het protocol van het VUmc. Deze fase duurt minimaal één jaar en gaat samen met de start van de ‘cross-sex’ hormonen.

Ik ben heel gelukkig met alle lichamelijke- en gevoelsmatige veranderingen die gebeuren, m’n innerlijk en uiterlijk komen steeds dichter bij elkaar!

Mijn transitie verloopt voorspoedig, maar ook ik ontkom niet aan moeilijke periodes, mijn proces is nog lang niet klaar! Ik wil m’n familie en de vele vriend(en)innen dan ook bedanken voor hun onvoorwaardelijke liefde en steun  ❤

Voor veel Transgender mensen echter is hun transitie een ware worsteling, soms zelfs letterlijk overleven of niet! Er wordt wereldwijd nog veel leed veroorzaakt door Transfobie.

Op 22 november werd de Transgender Gedenkdag (TDOR: Transgender Day Of Remembrance) in Nederland voor de zevende maal georganiseerd, dit maal door de Transgendergroep Limburg. Ik heb hierover een Blog geschreven voor de speciale Vrouwenweek website van Vrouwen van Nu:  http://vrouwenweek.nl/blog/vrijheid-volgens-petra

2014-03-23 00.19.22

Op de valreep van de jaarwisseling las ik tot mijn grote schrik een triest bericht over Leelah,  een jonge transgender-vrouw uit Amerika die zichzelf van het leven beroofd heeft. Zó in- en in-triest dit, wat een verdriet, wat een struggle. Anno 2014 zijn veel mensen helaas nog steeds niet open-minded. In dit geval betrof het een gelovig gezin, waarin de identiteit van de dochter(/zoon) glashard ontkent werd. Sterker nog, haar hele sociale omgeving probeerde haar uit alle macht ‘te genezen’, vreselijk! Transfobie komt echter in alle culturen en alle lagen van de bevolking voor, dat is niet voorbehouden aan gelovige  mensen!

Helaas was zij niet bij machte om stappen te zetten, stappen die haar in contact hadden kunnen brengen met andere Transgender mensen. Er zijn vele hulpgroepen en activisten waar ze om hulp had kunnen vragen.

RIP Leelah!

Wees alstublieft lief voor elkaar!

De laatste Blog van Leelah is te lezen op: http://lazerprincess.tumblr.com/post/106447705738/suicide-note

Voor het geval het Blog niet (meer) bereikbaar is, volgt hieronder de complete tekst:

If you are reading this, it means that I have committed suicide and obviously failed to delete this post from my queue.

Please don’t be sad, it’s for the better. The life I would’ve lived isn’t worth living in… because I’m transgender. I could go into detail explaining why I feel that way, but this note is probably going to be lengthy enough as it is. To put it simply, I feel like a girl trapped in a boy’s body, and I’ve felt that way ever since I was 4. I never knew there was a word for that feeling, nor was it possible for a boy to become a girl, so I never told anyone and I just continued to do traditionally “boyish” things to try to fit in.

When I was 14, I learned what transgender meant and cried of happiness. After 10 years of confusion I finally understood who I was. I immediately told my mom, and she reacted extremely negatively, telling me that it was a phase, that I would never truly be a girl, that God doesn’t make mistakes, that I am wrong. If you are reading this, parents, please don’t tell this to your kids. Even if you are Christian or are against transgender people don’t ever say that to someone, especially your kid. That won’t do anything but make them hate them self. That’s exactly what it did to me.

My mom started taking me to a therapist, but would only take me to christian therapists, (who were all very biased) so I never actually got the therapy I needed to cure me of my depression. I only got more christians telling me that I was selfish and wrong and that I should look to God for help.

When I was 16 I realized that my parents would never come around, and that I would have to wait until I was 18 to start any sort of transitioning treatment, which absolutely broke my heart. The longer you wait, the harder it is to transition. I felt hopeless, that I was just going to look like a man in drag for the rest of my life. On my 16th birthday, when I didn’t receive consent from my parents to start transitioning, I cried myself to sleep.

I formed a sort of a “fuck you” attitude towards my parents and came out as gay at school, thinking that maybe if I eased into coming out as trans it would be less of a shock. Although the reaction from my friends was positive, my parents were pissed. They felt like I was attacking their image, and that I was an embarrassment to them. They wanted me to be their perfect little straight christian boy, and that’s obviously not what I wanted.

So they took me out of public school, took away my laptop and phone, and forbid me of getting on any sort of social media, completely isolating me from my friends. This was probably the part of my life when I was the most depressed, and I’m surprised I didn’t kill myself. I was completely alone for 5 months. No friends, no support, no love. Just my parent’s disappointment and the cruelty of loneliness.

At the end of the school year, my parents finally came around and gave me my phone and let me back on social media. I was excited, I finally had my friends back. They were extremely excited to see me and talk to me, but only at first. Eventually they realized they didn’t actually give a shit about me, and I felt even lonelier than I did before. The only friends I thought I had only liked me because they saw me five times a week.

After a summer of having almost no friends plus the weight of having to think about college, save money for moving out, keep my grades up, go to church each week and feel like shit because everyone there is against everything I live for, I have decided I’ve had enough. I’m never going to transition successfully, even when I move out. I’m never going to be happy with the way I look or sound. I’m never going to have enough friends to satisfy me. I’m never going to have enough love to satisfy me. I’m never going to find a man who loves me. I’m never going to be happy. Either I live the rest of my life as a lonely man who wishes he were a woman or I live my life as a lonelier woman who hates herself. There’s no winning. There’s no way out. I’m sad enough already, I don’t need my life to get any worse. People say “it gets better” but that isn’t true in my case. It gets worse. Each day I get worse.

That’s the gist of it, that’s why I feel like killing myself. Sorry if that’s not a good enough reason for you, it’s good enough for me. As for my will, I want 100% of the things that I legally own to be sold and the money (plus my money in the bank) to be given to trans civil rights movements and support groups, I don’t give a shit which one. The only way I will rest in peace is if one day transgender people aren’t treated the way I was, they’re treated like humans, with valid feelings and human rights. Gender needs to be taught about in schools, the earlier the better. My death needs to mean something. My death needs to be counted in the number of transgender people who commit suicide this year. I want someone to look at that number and say “that’s fucked up” and fix it. Fix society. Please.

Goodbye,

(Leelah) Josh Alcorn

Advertenties

Over petragender

Vrouw, Transvrouw, Transgender, Mens
Dit bericht werd geplaatst in Gender, Genderdysforie, Geslachtsaanpassing, Hormonen, Transgender, Transitie, Transvrouw, Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op dáág 2014, welkom 2015; het jaar van de voltooiing.

  1. Monica Benit zegt:

    Wat een mooi verhaal Petra. En wat triest van Leelah. 2015 wordt jouw jaar!

  2. Door zegt:

    Tjeetje Petra, wat een waanzinnig triest verhaal van Leelah. Daar moeten we wat mee op ‘onze’ website. Knal dit bewogen jaar er maar eens goed uit vanavond en ik wens je zoveel moois toe in het komende, waarin innerlijk en uiterlijk helemaal gaan samenkomen!

  3. Sandra zegt:

    Dat je een prachtig jaar gaat krijgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s